Metoda została opracowana w roku 1960 przez Robina Callana. Początkowo metodę wykorzystywano
do nauki języka mówionego w armii. Jej wysoka skuteczność i osiągane rezultaty w wojsku zachęciły twórcę do otworzenia szkoły w Londynie: Callan School

Metoda Callana oparta jest na programowanej, kontrolowanej
i kierowanej przez lektorów konwersacji.
Jej celem jest wypracowanie prawidłowych nawyków myślenia
po angielsku, bez tłumaczenia z języka ojczystego.

Jest to metoda konwersacyjna, dlatego kładziemy duży nacisk
na poprawne i swobodne posługiwanie się językiem mówionym. Nauczyciel w Szkole Callana uczy studentów mówić po angielsku,
a potem czytać i pisać tak jak rodzice uczą swoje dzieci języka ojczystego.

Metoda Callana zachowuje naturalne 4 etapy, których prawidłowo zachowana kolejność ma ogromne znaczenie w nauce języka obcego. Zamiast tracić czas na bezmyślne przepisywanie słówek z tablicy
(nie znając ich brzmienia i sposobu ich wymawiania), student najpierw słyszy nowe słówko, gdy wymawia je lektor, potem sam je wymawia odpowiadając na pytanie lektora, następnie poznaje jego pisownię podczas czytania, aż w końcu uczy się je pisać w czasie licznych dyktand.

Podstawową cechą metody jest też to, że student mówi i słucha czterokrotnie więcej w czasie lekcji, niż stosując jakąkolwiek inną formę nauki języka. W związku z tym uczy się on w czterokrotnie krótszym czasie niż jest to możliwe przy innych metodach.

Wg Uniwersytetu Cambridge przeciętny student uczący się języka angielskiego w przeciętnej szkole na świecie potrzebuje 350 godzin nauki (4 lata akademickie) aby osiągnąć poziom egzaminu Cambridge Preliminary English Test (egzamin o stopień niższy od First Certificate). Metoda Callana pozwala osiągnąć ten poziom po ok. 80 godzinach
(1 rok akademicki). Dla osiągnięcia poziomu Cambridge First Certificate potrzeba około 160 godzin. Jak łatwo wyliczyć jest to czas czterokrotnie krótszy niż tradycyjnie.

Metoda Callana gwarantuje doskonałe rezultaty każdemu studentowi. Nie zajmuje dużo czasu na zadania domowe (poprawianie dyktand), jest łatwa, interesująca i przyjemna. Jest odpowiednia dla studenta
w każdym wieku bez względu na cel studiowania języka.
Nie wymaga również specjalnego wyposażenia (nawet tablicy)
czy też dodatkowych książek. Metoda może być również stosowana
w trybie ucz się sam lub praktykowana w grupie z innymi studentami. Jednym z ważniejszych aspektów metody jest fakt, że pozwala
ona na przełamanie nieśmiałości w mówieniu.
Każdy słuchacz jest zmuszony do słuchania i mówienia przez całą lekcję - nie jest możliwe być obecnym w klasie i nie uczyć się.